Mardin Fetvası’na dair alaycı bir yazı

BUNDAN 7 asır evvel...

Mardin denilen vilayet, Moğollar denilen bir kavmin işgaline maruz kalmış...

Zavallı Mardin ahalisi, saldırı karşısında hemen devrin büyük alimi İbn-i Teymiyye Hazretleri’ne koşup, “Hoca efendi... Hoca efendi... Bize bir fetva ver... Teslim mi olalım yoksa Moğol kafirine kılıç mı üşürelim?”

İbn-i Teymiyye hemen fetvayı vermiş:

“Allah rızası için düşmanın üzerine kılıç vurula...”

* * *

Ve 7 asır sonra...

El Kaide denilen bir örgüt çıkıp ABD’yi tarumar edince...

Afganistan’da kendilerine Taliban denilen adamlar, tüfeklerini alıp dağa çıkınca...

Irak’ta bazı kendini bilmezler, ABD güçlerini “hoş geldin demokrasi” diye karşılamak yerine bomba patlatınca...

Müslüman beldelerde “cihat” adı altında anti-Batı rüzgarlar esmeye başlayınca...

“Sivri zekâlı” Batılıları almış mı bir telaş!

“Acaba bu Müslümanların yaramazlık yapmalarının sebebi ne ola ki?” diye başlamışlar araştırıp sorgulamaya...

* * *

“Yaramazlık sebebi” olarak bula bula 7 asır evvel İbn-i Teymiyye’nin verdiği “Allah rızası için düşmanın üzerine kılıç vurula...” şeklindeki fetvayı bulmuşlar.

Ve demişler ki:

“Bütün suç bu fetvadadır... Bu fetva olmasa El Kaide olmazdı... Bu fetva olmasa Irak halkı bize selam dururdu... Bu fetva olmasa dağlarına bahar gelirdi

Afganistan’ın...”

Ve hemen...

Mardin’de bir konferans düzenlemeye karar vermişler...

Müslüman alimleri bir araya getirmişler...

Ve 7 asır önce verilen o fetvanın, 7 asır sonra aynı yerde “geçersiz” ilan edilmesine karar kılmışlar.

Yorgan gidince kavga da biter hesabı...

Fetva ortadan kalkınca, yaramazlığın da ortadan kalkacağına iman etmişler.

* * *

Sayın seyirciler...

Bakmayın siz benim “alaycı” bir dil kullandığıma...

Birkaç gündür gazetelerde çıkan “Mardin Fetvası” konulu haberleri okuyunca, anlattıklarımın baştan sona doğru olduğunu görürsünüz.

Ve benim şu türden bir “İstanbul Fetvası” vermemi anlayışla karşılarsınız:

“Batı’nın sivri zekâlısı ile Doğu’nun sivri zekalısı arasında soğan zarı kadar bile fark yoktur.”

Ahmet Hakan, Hürriyet, 29 Mart 2010